ندارد غير از فرزند مقتول كه برادرزاده‌اش مىباشد حال اگر فرزند مقتول جهت قصاص عموى خود را بكشد اين قتل مانع از ارث نمىباشد . قوله : فانّه لا يمنع : ضمير در [ فانّه ] به قتل بحقّ راجعست . متن : و لو كان قتله خطأ محضا منع من الدية خاصة على أظهر الأقوال ، لأنه جامع بين النصين ، و لأن الدية يجب عليه دفعها إلى الوارث . للآية ، و لا شيء من الموروث للقاتل يدفع إليه و الدفع إلى نفسه لا يعقل و به صريحا رواية عامية . شرح فارسى : مرحوم مصنف در ذيل مانع دوّم برخى زا فروع را ذكر فرموده كه ذيلا با شرح ذكر مىشود : الف : اگر قتل از روى خطاء و اشتباه صادر شد تنها از ديه مانع بوده و قاتل ديه را به ارث نمىبرد ولى از اموال ديگر مقتول محروم نيست . شارح ( ره ) مىفرماين : اين حكم در صورتى است كه قتل از روى خطاء محض صورت گرفته باشد كه طبق اظهر الاقوال قاتل تنها از ديه مقتول محروم است ولى از سائر ما ترك و ثروت او را ارث مىبرد . و دليل اين حكم آن است كه بدين وسيله بين دو نصّ متعارض و مخالف مىتوان جمع كرده و در واقع بهر دو عمل نمود . و دليل ديگر آنكه به نصّ آيه شريفه [ و دية مسلّمة الى اهله ] بر قاتل واجب است ديه مقتول را به وارث او بدهد و پرواضح است كه از مال موروث چيزى به قاتل نبايد دفع نمود ، مضافا به اينكه بر قاتل دفع ديه واجب است و معقول نيست كه خودش به خود ديه را دفع كند . و به همين مضمون روايتى از طرق عامّه بطور صريح وارد شده كه ارث از